خداوندا انکه در تنها ترین تنهاییم تنهای تنهایم گذاشت کاش در تنها ترین تنهاییش تنهای تنهایش نگذارند
زیاده خواه نیستم !
جاده ی شمال.. یک کلبه ی جنگلی ..
یک میز کوچک چوبی با دو تا صندلی..
کمی هیزم.. کمی آتش.. مه ِ جنگلی ..
کمی تاریکی ِ محض.. کمی مستی.. کمی مهتاب..
و بوی یـار.. و بوی یـار.. و بوی یـار ...!
تـو باشی
مـن باشم
و ...هــیچ !
دنــیـا هم ارزانی خودشان ...♥
برچسب:
نویسنده: mahmood